Milugsong si Jesus gikan sa bukid, human siya nag-ampo tibuok gabii,ug gipili Niya ang iyang mga Apostoles. Sa dihang miabot siya sa usa ka dapit  nga patag,  gisangyaw niya kanila ang usa ka hataas nga pagtulon-an nga nagsugod sa pagmantala bahin sa mga Kabulahanan.

Sumala sa basahon ni  San Lucas,  nga lahi ra sa ebanghelyo ni San  Mateo,  upat kining tudling nga nagpahimangno bahin sa mga kabus,  mga gigutom,  mga tawong nag-antos sa daghang kasakit, mga nagsubo,  ug gipun-an pa kini ug laing mga pahimangno batok sa mga adunahan, mga busog ug mga mapalabi-labihon1. Mahitungod niining pagpangga ni Jesus sa mga tawong walay bili , giangkon kini ni Jesus isip iyang misyon, ug sulod sa Sinagoga sa Nazareth2, gipadayag Niya nga buhong Siya sa Espirito sa Dios ug dalhon Niya ngadto sa mga kabus ang Maayong Balita, aron ipalingkawas ang mga piniriso ug hatagag kagawasan ang mga dinaugdaog.

Mipadayon pag-awhag si Jesus sa Iyang mga tinun-an sa paghigugma bisan gani sa mga kaaway3; usa ka mensahe nga dinasig sumala sa sanglitanan sa langitnong Amahan: «Pagmaluluy-on kamo, ingon nga maluluy-on ang inyong Amahan» (Luc 6: 36).

Kining iyang gipanulti maoy sinugdanan sa mosunod nga mga pahimangno: «Ayaw kamo paghukom sa inyong isigkatawo, ug ang Dios dili maghukom kaninyo; ayaw sila pakasad-a, ug kamo dili pakasad-on sa Dios; pasaylo-a sila ug ang Dios mopasaylo usab kaninyo.» (Luc 6: 37). Unya gipasidan-an sila ni Jesus pinaagi sa usa ka larawan nga daw tinuyo niyang maghinobra sa pagtandi:

“Nganong nagtan-aw ka man sa puling sa imong isigkatawo, apan wala mo tagda ang troso diha sa imong mata?”

Si Jesus nakahibalo gayod kon unsa ang atong kasingkasing.  Kapila na kaha nahitabo kini sa adlaw-adlaw natong kinabuhi nga daw makahilak ta sa atong kasinatian: sayon ra kaayong isaway – nga maisogon – sa usa ka igsoon o kauban nga nasayop ug sa iyang mga kahuyang  ug wala gani ta magpakabanâ, nga sa pagbuhat sa ingon,   gihatagan tag katungod ang atong kaugalingon ang giisip nga katungod sa Dios lamang. Sa tinuoray man gud, “aron matangtang ang troso” sa atong mga mata gikinahanglan gayod kanang matang sa pagpaubos nga moturok gikan sa bug-os nga kasayoran  nga kita makasasala  ug sa kanunay nagkinahanglan sa pasaylo sa Dios. Kadto rang tawo nga may kaisog sa pag-angkon sa iya mismong “troso”, ug gikinahanglan kaayo sa iyang kaugalingon aron magbag-o sa iyang kinabuhi, maoy makasabot sa walay paghukom, sa walay pagtuis sa mga dipekto ug mga kasaypanan sa iyang kinabuhi, ug mao man sa uban.

Hinuon, si Jesus wala mag-awhag nga ipiyong lang nato ang atong mga mata ug pasagdan lang ning kahimtanga sa kinabuhi. Buot niya nga ang iyang mga tinun-an magtinabangay sa usag-usa sa pagpadayon pagpalambo padulong sa bag-ong kinabuhi. Bisan si San  Paolo apostol, subsob nga mihangyo  sa pagpanumbaling ngadto sa uban: sa pagbadlong

sa mga tawong di-tarong ug pamatasan, sa pagdasig sa mga nawagtangag kaisog, sa pagpanalipod sa mga timawa, sa pagbaton ug pasyensya ngadto sa tanan4. Ang gugma lamang maoy maantigo nga mohatag niining matang sa pagpangalagad.

“Nganong nagtan-aw ka man sa puling sa imong isigkatawo, apan wala mo tagda ang troso diha sa imong mata?”

Unsaon nato pagpuyo ning Pulong sa Kinabuhi? Human sa pagpamati niining tanan, may dugang pang kasayoran. Tungod kay nagsugod na ang panahon sa Kwaresma  pangayoon nato kang Kristo nga tudloan ta Niya sa pagtan-aw sa uban sama sa iyang pagtan-aw kanila, sama sa pagtan-aw sa Dios kanato. Ug nagtan-aw ang Dios sa mga mata sa iyang kasingkasing tungod kay ang iyang pagsud-ong pinaagi man sa mga mata sa gugma. Unya, aron magtinabangay ta sa usag-usa balikon nato paglantaw ang gibuhat nga sanglitanan sa unang grupo sa mga babaye didto sa Focolare sa Trent, Italy.

“Sa sinugdanan pa gayod –si Chiara Lubich miingon ngadto sa grupo sa mga amigo niyang mga Muslim– dili kadto kanunay sayon alang kanamo ang pagpuyo sa kalig-on sa pagmahal. […] Bisan taliwala kanamo, taliwala sa among mga relasyon, may mga takna nga gitabonag abog ang among pagtinagdanay, ug ang panaghiusa migamay.

Nahitabo kini, pananglit, sa mga higayon nga nakamatngon mi sa mga dipekto, mga sayop sa uban ug  gihukman dayon namo sila, ug mao nga ang paglatay sa koryente sa paghigugmaay nabugnaw. Aron masanta ning kahimtanga nakahunahuna mi usa ka adlaw niana sa pagbugkos ug usa ka panaad namong tanan ug amo kining gitawag nga “panaad sa kalooy” .

Nakadesisyon mi sa pagtan-aw  matag buntag sa among mga kauban nga among mahimamat – sulod sa balay, eskwelahan, lugar-trabahoan , ug uban pa –  isip bag-o sa among mga mata, ug dili gayod hinumdoman ang iyang mga dipekto apan ang tanan tabonan sa gugma. […] Dili lalim kadtong among panaad, taliwala namong tanan,  ug nagtabang kini kanamo sa paglumbaanay nga mag-una sa paghigugma, pinaagi sa pagsunod namo sa Dios sa Kaluoy, nga human mopasaylo sa mga sala, kalimtan Niya ang tanan»5.

Gikan ni  Augusto Parody Reyes ug mga kagrupo sa Pulong sa Kinabuhi

1 Cf. Lc 6, 20-26.

2 Cf. Lc 4, 16-21.

3 Cf. Lc 6, 27-35.

4 Cf. 1 Ts 5, 14.

5   C. Lubich, L’amore al prossimo, Conversazione con gli amici musulmani, Castel Gandolfo, 1 ° novembre 2002. Cf. C. Lubich, L’Amore reciproco, Città Nuova, Roma 2013, pp. 89-90.