Sa ikatulong higayon, samtang nagpadulong pa sila sa Jerusalem, giandam ni Jesus ang iyang mga tinun-an bahin sa usa ka di-lalim nga mahitabo kaniya didto, nga mao ang Pasyon ug ang iyang kamatayon. Pero sila hinuon nga dugay nang nakig-uban kaniya, wala makadawat ni makasabot niini.
Kon buot susihon, sila mismong mga apostoles nagkaguliyang sa panaglalis: Si Santiago ug si Juan mihangyo kaniya nga tagaan niya silag pinakaimportanteng lugar “didto sa himaya sa Langit”, mao nga ang ubang napulo ka tinun-an nangasuko pag-ayo, nagbagulbol sila ug ang grupo nagkabahinbahin. Unya si Jesus, sa tumang kaaghop ug kalumo, mitawag ug gipaduol sila Kaniya, ug sa makausa pa giklaro Niya ang makakapakurat nga kabag-ohan sa iyang pagsangyaw:
“Kon usa kaninyo buot madakong tawo, kinahanglan nga mag-alagad siya sa tanan; ug ang buot nga mahimong labaw sa tanan, kinahanglan nga siya magpaulipon sa tanan.“
Niining tudling sa ebanghelyo ni San Marcos, gipatigbabaw ang hulagway sa usa ka ulipon ug sulugoon. Gikan sa yanong pamatasan sa pag-alagad alang sa usa ka gamayng grupo sa katawhan nga naghatag natog kasegurohan, gipulihan Niya kini sa hingpit nga pag-alagad ngadto sa tanan, sa walay pagpihigpihig. Usa ka sugyot alang sa dakong kabag-ohan, daw naglabang nga nag-asdang sa sulog sa sapa, kon itandi nato sa tawhanong pag-ila sa awtoridad ug sa gobyerno, nga malagmit nakadani sa mao mismong iyang mga tinun-an ug nakatakod usab kanato.
Mao ba kaha kini ang sekreto sa Kristohanong gugma? «Usa ka pulong sa Ebanghelyo nga wala kaayo nato panumbalinga isip mga Kristyanos : ang pag-alagad. Para nato karaan, dili angayng barogan sa tawo nga naghatag ug nagdawat. Dili malimod nga ang Ebanghelyo anaa ra dinhi, tungod kay kini mao ang gugmang langitnon. Mohigugma ta ug ang buot ipasabot moalagad ta.
Wala moanhi si Jesus aron sugoon ta niya kondili aron moalagad. […] Pag-alagad, pag-alagaray mao ang pagtuong Cristohanon ug kinsa kadtong nagapuyo sa yanong pamaagi niini – kay ang tanan makabuhat man niini – nabuhat na niya ang tanan; ug kon buhaton kini, ang tawo dili magpabiling mag-inusara tungod kay, kini usa ka buhing pagtuo, mosilaob samag dakong kalayo» .
“Kon usa kaninyo buot madakong tawo, kinahanglan nga mag-alagad siya sa tanan; ug ang buot nga mahimong labaw sa tanan, kinahanglan nga siya magpaulipon sa tanan.“
Ang pakighimamat kang Jesus pinaagi sa iyang mga Pulong mopaabli sa atong mga mata, sama sa nahitabo sa buta nga si Bartimeo kon ipadayon nato pagbasa ang mga mosunod nga mga bersikulo : dili na ta ulipon sa pit-os nga mga laraw, mapalandongan nato ang gilapdon sa mga utlanan sa atong Ginoo, ang iyang proyekto sa pagbuhat ug “bag-ong langit ug bag-ong yuta”. Siya, ang Ginoo nga naghugas sa ilang mga tiil, nakig-atbang pinaagi niining maong sanglitanan sa kalisod sa papel sa pag-alagad tungod kay kanunay ang atong mga komunidad sibil, usahay relihiyoso, nagatutok lamang sa usa ka kategoria sa mga tawong delikado.
Ang pag-alagad sa usa ka Kristyano mao diay ang pagsunod sa ejemplo ni Jesus, magkat-on ta gikan kaniya sa usa ka estilo sa pagpakig-uban ug pagtinagdanay: makigsilingan ta sa isigkatawo, sa bisag unsang tawhanong kahimtang, katilingbanon o kultural, sa kinasingkasing gayod. Mao kini ang gisugyot ni Giovanni Anziani, usa ka pastor nga Metodista sa Simbahang Valdese, «[…] kon masabtan nato nga angay natong ibutang ang atong pagsalig ug paglaum sa Ginoo, nga nahimong sulugoon sa tanan, Ang Pulong sa Dios nag-awhag kanato sa pagkugi dinhi sa kalibotan taliwala sa tanang pakigbingkil, isip mga trabahante sa kalinaw ug sa hustisya, isip tigtukod ug mga taytayan alang sa kahiusahan sa tanang katawhan».
Mao kini ang kinabuhi ni Igino Giordani, tagsulat, tigmantala, politiko ug amahan sa pamilya, may mga anak. Niadtong mga panahon sa kasaysayan nga nagmando ang usa ka diktador, sa pagsaysay sa iyang kasinatian, misulat: «Ang politiko – sa iyang pinakahalangdong kahulogan sa mga Kristiyano – usa ka sulugoon lamang ug dili angay mahimong agalon: dili mag-abusar, pagdumala ug dili pod ingon nga walay makausab sa iyang gisulti.
Ania dinhi ang iyang gimbuhaton ug ang iyang dignidad: ang serbisyo sa katilingban, ang aksyon sa gugma sa isigkatawo: ang primerong porma sa maalagarong gugma ngadto sa kaugalingong nasod» . Pinaagi sa pagsaksi ni Jesus diha sa iyang kinabuhi, gidapit ta sa pagpili nga gawasnon nga inubanan sa kaalam: dili gayod ta magpuyo nga nagtan-aw sa kaugalingon lamang ug alang lamang sa atong kaayohan, kondili “tan-awa ang kahimtang sa uban”, kon unsay iyang gibati, makigyayong sa kabug-at sa mga suliran ug makig-ambit usab sa iyang mga kalipay.
Kitang tanan anaay mga gagmay o dinagko nga katungdanan ug mga lugar diin ta maoy nagdumala: sa natad sa katilingban ug pamolitika, diha usab sulod sa pamilya, sa eskwelahan, sa komunidad sa mga magtutuo. Paninguhaon nato nga diha sa mga lugar diin kita maoy “nagmando” makapangalagad ta alang sa kaayohan sa katilingban, magtukod ug lig-on ug matarong nga pagtinagdanay ug pag-alagaray uban sa atong isigkatawo.
~ gikan ni Letizia Magri ug mga kagrupo Sa Pulong sa Kinabuhi ~
