Si Jesus naglakat padulong sa Jerusalem uban sa iyang mga tinun-an. Sa pag-ingon Niya nga didtong dapita paantoson Siya pag-ayo, patyon apan sa ikatulo ka adlaw mabanhaw;  si Pedro wala makauyon ug mibabag Kaniya, kay morag nahugno ang tanan ug wala gayod sila makasabot sa Iyang gisulti.  Gidala Niya si Pedro kuyog ni Santiago ug ni Juan, misaka sila ngadto ”sa taas nga bukid”, ug didto samtang nagtan-aw sila Kaniya nalukop Siya sa bag-o ug katingalahang kahayag: misanag ang iyang nawong”sama sa adlaw”. 

Nakita nila si Moises, ug ang propeta nga si Elias, nga nakigsulti kang Jesus. Unya, gikan sa usa ka masanag nga panganod, nadungog nila ang tingog sa Dios-Amahan nga nag-awhag kanila sa pagpamati, sa Iyang Pinanggang Anak. Tungod niining kahibulongang kasinatian, si Pedro dili na gustong mopahawa gikan didto ug miingon:

“Ginoo, maayo nga ania kita dinhi”.  

Gidapit ni Jesus kining iyang mga suod nga  higala sa pagpuyo sa usa ka kasinatian nga dili na gayod nila hikalimtan; aron sa kanunay mahipatik sulod sa ilang kasingkasing. Kita usab nakasinati ug katingalahan ug halawom nga pagbati sa dihang naamgohan nato ang presensya ug ang aksyon sa Diyos sulod sa atong kinabuhi: sa takna sa kalipay, kalinaw ug kahayag ug nangandoy ta nga dili unta kini matapos. Mga higayon kini nga kasagaran nabati nato kuyog sa uban ug magpasalamat ta kay nahiapil ta sa uban. Ang paghigugmaay sa usagusa, sa tinuoray, makadani sa presensya sa Diyos, tungod kay, sumala sa gisaad ni Jesus:”Kay kon may duha o tulo nga magkatigom sa akong Ngalan, anaa ako uban kanila” (Mat. 18: 20).

Usahay, sa mga takna nga haduol ta sa Ginoo, pasotaon ta Niya sa atong kaugalingon ug pabasahon sa mga panghitabo pinaagi sa iyang mga mata. Paagion ta Niya niining mga kasinatian aron makabaton tag kusog sa pagsagubang sa mga kalisdanan, mga pagsulay ug kabudlay nga matagboan nato sa atong panaw dinhi sa yuta; aron makabaton tag kasiguroan sulod sa atong kasingkasing nga nagtan-aw ug nag-alima kanato ang Diyos, ug gitawag ta Niya aron mahimong kabahin sa kasaysayan sa kaluwasan.

Mao kadto nga sa dihang nakalugsong na sila gikan sa bukid, ang mga tinun-an miadto uban kaniya ngadto sa Jerusalem, diin naghulat ang panon sa katawhang puno sa paglaum, apan usab may mga mihagit kaniya, misupak, nagdumot ug milutos kaniya. Gikan sa Jerusalem”nagkatibulaag sila ug gipadala ngadto sa tanang suok sa kalibotan aron mahimong mga saksi sa atong kataposang puloy-anan: ang Gingharian sa Dios. Makasugod na sila sa pagtukod dinhi sa yuta sa Iyang puloy-anan uban sa tanang katawhan tungod kay sila mismo nakapuyo na sa”balay” sa Diyos didto sa taas nga bukid.

“Ginoo, maayo nga ania kita dinhi”.

“Tindog kamo ug ayaw kahadlok.” (Mat. 17:7), maoy awhag ni Jesus human nila nasinati kadtong katingalahang panghitabo. Giawhag usab kita Niya sa pagbuhat niini. Kita nga maoy iyang mga tinun-an ug mga higala, dili angay mahadlok sa pag-atubang kon unsa man gani ang mahitabo.

Mao usab kini ang gibuhat ni Chiara Lubich. Human sa panahon sa bakasyon diin nasinati nila ang kabuhong sa kahayag sa Diyos nga gitawag nilag”Paraiso 1949” tungod sa nasaksihan nilang presensya sa Diyos; niining gamay nga komunidad nga naggahin ug panahon alang sa pagpahulay ug pinaagi sa usa ka talagsaong pamalandong sa mga Misteryo sa atong Pagtuo, si Chiara usab wala na ganahi nga mobalik pa sa naandang kinabuhi sa matag adlaw.

Pero gibag-o niya ang iyang kaugalingong kadasig tungod kay nasabtan niya nga tungod gayod sa nasinati niyang kahayag sa Diyos, kinahanglan gayod nga”manaug siya gikan sa bukid” ug magmakugihon sa pagtrabaho isip instrumento ni Jesus alang sa katumanan sa Iyang Gingharian, ug ipasanag ang iyang gugma ug kahayag didto gayod sa mga dapit nga nagkulang niini bisag sugaton siyag mga kalisdanan ug kahago.

“Ginoo, maayo nga ania kita dinhi”

 Sa panahon nga magkulang kanato ang kahayag, ipabalik sa atong kasingkasing ug hunahuna kadtong mga takna diin gilamdagan ta sa Diyos . Apan kon ikaw wala pa makasinati sa presensya sa Diyos, pangitaon nato Siya. Kinahanglan nga maninguha ta sa”pagsaka sa bukid” aron ato Siyang mahimamat diha sa atong isigkatawo, aron dayegon ug himayaon nato Siya diha sa atong Simbahan, ug unta mapamalandongan nato Siya diha sa katahom sa Kinaiyahan. Tungod kay alang kanato, ania Siya kanunay nag-uban kanato: igo ra nga mokuyog ta Kaniya, ug magbaton sa kahilom, ug sa tumang pagpaubos maminaw sa Iyang mga Pulong, sama ni Pedro, Juan ug ni Santiago.

~Gikan ni Silvano Malini ug iyang mga kagrupo sa Pulong sa Kinabuhi~